تحليل و بررسي عناصر عرفاني كتاب مقدس

سال ششم، شماره سوم، پياپي 23، تابستان 1394


عليرضا كرماني / استاديار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                     Kermania59@yahoo.com


دريافت: 5/3/1394 ـ پذيرش: 18/7/1394



چكيده


يكي از منابع عرفان مسيحي كتاب مقدس است. در عهد قديم، مواجهة مستقيم و هم صحبتي با خدا، تحقق معجزات و به طوركلي مشاركت خداوند در تاريخ بشريت، مورد توجه عارفان مسيحي از صدر اول مسيحيت بوده است. در عهد جديد و در اناجيل همنوا، هدف سير انسان وصول به ملكوت ترسيم شده و راه رسيدن به اين هدف، در انكار نفس و تبعيت از عيسي علیه السلام  دانسته شده است. در انجيل يوحنا جايگاه عيسي علیه السلام  به عنوان طريق كمال برجسته تر بيان شده است. در اين انجيل، عيسي علیه السلام  كلمة خدا، مقدم بر خلقت همه مخلوقات و واسطة در آفرينش است و وصول به كمال انسان ها نيز جز از تشبه و اتحاد با او ميسر نيست. در اين انجيل، راه وصول به عيسي عبادت و رعايت احكام بيان شده است. اما پولس، با تقويت جايگاه عيسي مسيح، كه بسيار مورد توجه برخي عارفان بعد از وي واقع شد، حيات حقيقي انسان را در ارتباط و اتحاد با عيسي معرفي مي كند. در اين مسير، برخلاف تعاليم روشن عيسي علیه السلام ، حتي رعايت احكام و شريعت هم بي اثر شمرده مي شود.


كليدواژه ها: عرفان مسيحي، كتاب مقدس، عيسي مسيح، ملكوت آسمان.