بررسي مسئلة رابطه با «شيطان عصر» بر اساس خط‌مشي سياسيِ قرآن

سال دهم، شماره دوم، پياپي 20، پاييز و زمستان 1397



فرج‌الله ميرعرب / دانشيار گروه تفسير و علوم قرآن، پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن    mirarab@isca.ac.ir

محمدمهدي فيروزمهر / استاديار گروه تفسير و علوم قرآن، پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن

دريافت: 20/01/1397 ـ پذيرش: 16/07/1397

چکیده

قرآن مرجع تمام خط‌مشی‌های سیاسی نظام اسلامی است. قرآن رابطه با شیطان را ممنوع کرده است. شیطان، که دشمن قسم خوردة انسان است، یک فرد مشخص نیست، بلکه عنوانی برای مجموعه‌اي از خصوصیات است؛ مانند: دشمنی با دین و رهبران الهی، ترویج دشمنی میان بندگان خدا، بدعهدی، فساد، فریب‌کاری، گم‌راه ساختن. مسئله این است شیطان در هر روزگاری، در قالب فرد، گروه یا دولت، چگونه می‌تواند ظهور کند؟ معیار امام خمینی ره که «شیطان بزرگ» را بر آمریکا تطبیق کرد، و مقام معظّم رهبری، که بر تداوم تطبیق تأکید دارد، برای اثبات ادعا چیست؟ اثبات ادعا بر مبنای وحی قرآنی مستلزم ممنوعیت روابط با آمریکا خواهد بود. هدف این پژوهش نشان دادن مستند بودن نظر امام راحل و مقام معظم رهبری بر معیارهای قرآنی است که با روش «توصیفی، تحلیلی و تطبیقی» انجام شده است. تثبیت این اندیشه مستلزم مقاومت و مبارزه با این دشمن خطرناک است. البته به سبب داشتن ظاهر انسانی و امکان فریب افکار عمومی، در مواقعی، نوعی تعامل با شیطان انسانی، با هدف تضعیف جبهة او، بر اساس راهبردهای رهبری نظام اسلامی ممکن است ضروری شود.

کلیدواژه‌ها: قرآن، شیطان، آمریکا، خط‌مشی سیاسی قرآن.