جامعه شناسي اخلاق در انديشة فارابي

سال هفتم، شماره اول، پياپي 25، زمستان 1394


سعيد مقدم / دانشجوي دكتري دانش اجتماعي مسلمين دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام saeid409@yahoo.com


دريافت: 28/2/1394 ـ پذيرش: 10/7/1394



چکيده


جامعه شناسى  اخلاق، با درک ساخت اجتماعى و نظام کنش اجتماعى، به فهم چرايى و چيستى وضعيت اخلاقى مي پردازد. فارابي، انديشمند مسلماني است که در برخي از آثار خود از منظر جامعه شناسى اخلاق به تفصيل، روابط اخلاق و ساخت جامعه را تجزيه و تحليل كرده است. بازخواني آثار انديشمندان مسلمان، زمينة توليد علم براساس فرهنگ اسلامي و بومي را فراهم مي آورد. پرسش از روابط بين اخلاق و ساخت اجتماعي در انديشة فارابي، محور اصلي اين تحقيق است. با روش هرمنوتيک به آثار فارابي مراجعه نموده، پس از طرح پرسش هاي پژوهش، به واكاوي پاسخ آنها مي پردازيم. فارابي از يک سو، نگاهي اخلاقي به شکل گيري زيست اجتماعي و طبقه بندي جوامع دارد و از سوي ديگر، نظام اخلاقي را متأثر از مدل حکومت، طبقه حاکم، شغل و تقسيم کار، گروه هاي همسالان، نوع معماري مسکن و شهرسازي و وضعيت جغرافيايي و آب و هوايي و... مي داند.


کليدواژه ها: فارابي، اخلاق، ساخت اجتماعي، کجروي، انديشه اجتماعي.