تأثير آموزش خودبخشودگي بر شيوه‌هاي فرزندپروري و عاطفة مثبت و منفي

سال يازدهم، شماره دوم، پياپي 42، تابستان 1397



ابوالحسن حقاني خاوه / استاديار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     haghani@qabas.net

بشري موسوي / کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد ساوه

محمد زارعي توپخانه / دانشجوي دكتري روان‌شناسي عمومي، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه     mohammad1358z@gmail.com

سيدمحمدرضا حسني / كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي، واحد قم، باشگاه پژوهشگران و نخبگان قم، ايران

دريافت: 06/05/1395 ـ پذيرش: 01/11/1395    smr.hasani@yahoo.com

چکیده

اين پژوهش به بررسی تأثیر آموزش خودبخشودگی بر شیوه‌های فرزندپروری و عاطفة مثبت و منفی، دانش‌آموزان سال دوم متوسطه شهر قم، در سال تحصیلی 1393-1394 مي‌پردازد. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش‌تست پس‌تست با گروه کنترل است. جامعة آماری را کلیة مادران دانش‌آموزان دبیرستانی شهر قم تشکیل مي‌دهند. نمونه پژوهش، 76 نفر از مادران دانش‌آموزان دو مدرسة دولتی قم مي‌باشد که در کارگاه‌های آموزشی شرکت کردند و با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به‌عنوان پیش‌آزمون، دو پرسش‌نامة شیوه‌های فرزندپروری بامریند و عاطفة مثبت و منفی واتسون و کلارک را تکمیل نمودند. سپس، به ‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و گروه آزمایش طی هشت جلسه مورد تدبیر خودبخشودگی قرار گرفته و سپس هر دو گروه به‌عنوان پس‌آزمون دو پرسش‌نامة فرزندپروری و عاطفة مثبت و منفی را تکمیل کردند. در پژوهش از روش آماری توصیفی و تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج به ‌دست‌‌آمده نشان مي‌دهد که آموزش خودبخشودگی بر شیوة فرزندپروری مستبدانه و مقتدرانه تأثیر مثبت دارد، اما بر شیوة سهل‌انگارانه، تأثیری نشان نداد. همچنین، نتایج حاکی از اين است که آموزش خودبخشودگی بر عاطفة مثبت و منفی تأثیر مثبت دارد.

کلیدواژه‌ها: خودبخشودگی، شیوه‌های فرزندپروری، عاطفة مثبت و منفی.