فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

اثربخشي گروه‌درماني به شيوه شناختي - رفتاري، بر شاخصه‌هاي مدل فرايند دوگانه كنار آمدن با فقدان؛ اميدواري و سلامت معنوي

سال يازدهم، شماره سوم، پياپي 43، پاييز 1397



داود فتحي / دانشجوي دكتري مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی    davodfathi69@gmail.com

مرتضي مرادي / دانشجوی دکتری روان‌شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

ناهيد حسيني‌نژاد / کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه تهران

حسين قمري كيوي / استاد مشاوره خانواده دانشگاه محقق اردبیلی

محسن عليپور / کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی دانشگاه شهید چمران اهواز

‌دريافت: 18/06/1394 - پذيرش: 02/12/1394

چکیده

هدف این پژوهش، مطالعه اثربخشی گروه‌درمانی به شیوه شناختی ـ رفتاری، بر شاخصه‌های مدل کنار آمدن با فقدان امیدواری و سلامت معنوی در دانشجویان سوگ‌دیده است. پژوهش از نوع شبه‌آزمايشي و طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. از دانشجویان سوگ‌دیده در دانشگاه محقق اردبیلی، 30 دانشجوی سوگ‌دیده، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسش‌نامه امیدواری اشنایدر و پرسش‌نامه سلامت معنوی، به‌عنوان پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون در این پژوهش استفاده شد. داده‌ها با روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت. نتايج تحلیل داده‌ها حاکی از آن بود که درمان شناختی ـ رفتاری گروهی بر افزایش امیدواری و سلامت معنوی افراد سوگ‌دیده سودمند می‌باشد و بین دو گروه مورد مطالعه، تفاوت معناداری حاصل شده است (P</001). براین‌اساس، می‌توان گفت: گروه‌درمانی به شیوه شناختی ـ رفتاری، در بهبود شاخصه‌های مدل کنار آمدن با فقدان اثربخش است و با کمک به افراد سوگ‌دیده، در تخلیه هیجانی و پذیرش مرگ، امیدواری و سلامت معنوی آنان را مي‌توان افزایش دهد.

کلیدواژه‌ها: درمان شناختی ـ رفتاری، امیدواری، سلامت معنوی، سوگ.