بررسي توان رقابت هوش مصنوعي با ذهن انسان از منظر قرآن

سال يازدهم، شماره دوم، پياپي 21، پاييز و زمستان 1397



ابوذر تشکري صالح/ دانش‌پژوه دكتراي تفسير و علوم قرآن مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    s.fajr@yahoo.com

محمود رجبي/ استاد مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

دريافت: 09/03/1397 ـ پذيرش: 24/07/1397



چکيده

مسئله امکان رقابت هوش مصنوعي با ذهن انسان سال‌هاست به‌عنوان موضوعي جذاب در فلسفه ذهن مطرح است. از طريق بررسي آيات و استنباط مباني انسان‌شناختي قرآن مي‌توان ميزان مطابقت نظريه هوش مصنوعي را با نگاه کلي مکتب اسلام به انسان مشخص کرد. هدف اين مقاله مقايسه ميان مباني انسان‌شناختي قرآن با اصول کلي نظريه هوش مصنوعي است. بر اساس اين مقايسه روشن مي‌شود ميان نگاهي که قرآن به ابعاد وجودي انسان، استعدادها و قابليت‌هاي او و معارف ويژه بشري دارد، با رويکرد قوي به نظريه هوش مصنوعي ناسازگاري جدي وجود دارد. قرآن انسان را خليفة‌الله مي‌داند که به روح او وحي مي‌شود و استعداد رسيدن به مقام قرب الهي را دارد؛ درحالي‌که نظريه هوش مصنوعي، انسان و ذهن او را تماماً مادي مي‌پندارد و با استناد همه فعاليت‌هاي ذهني به مغز، امکان تقليد تحرکات مغزي توسط يک ماشين را کاملاً ممکن مي‌داند.

كليدواژه‌ها: ذهن، هوش مصنوعي، روح، استعدادهاي انسان، معارف بشري.