ماهنامه علمي- ترويجي
ماهنامه علمي- ترويجي معرفت

بایگانی نشریه

رويكرد تطبيقي روان‌شناسي مثبت‌گرا در دعاي «مكارم‌الاخلاق» امام سجاد عليه السلام


سال بيست و ششم ـ شماره 241 (ويژة روان‌شناسي)




مریم‌السادات سقایت / دانشجوی دکتری مطالعات و تحقیقات گرایش حقوق زنان دانشگاه ادیان و مذاهب                              mms1seghayat@gmail.co


 الهام نجفی / دانشجوی دکتری مطالعات و تحقیقات زنان گرایش حقوق زنان دانشگاه ادیان و مذاهب                                               najafi110@yahoo.com


 اکرم شعبانی / دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصول الدین                                                                      shabaniaakram@com.


دريافت: 11/4/96 ـ پذيرش: 19/8/96



چکیده


«روان‌شناسی مثبت‌گرا» نظریه‌اي است كه اخيراً مطرح شده و اثر آشکاری بر روان‌شناسی و روان‌درمانی، تصور ما از ماهیت انسان و درک ما از شخصیت دارد. هرچند در متون اسلامی، یعنی قرآن کریم و کلام معصومان‰، مقوله‌ای به نام «روان‌شناسی اسلامی» وجود ندارد، اما نکته‌ها و آموزه‌هایی فراوان برای الهام گرفتن و پی بردن به دانشی به نام «روان‌شناسی اسلامی» عرضه شده است. از سوی دیگر، اسلام به عنوان آخرین و کامل‌ترین دین الهی با تمام ابعاد و شئون وجودی انسان سروكار دارد. این پژوهش‌ می‌تواند گامی در جهت تدقیق و تصریح مبانی روان‌شناسی اسلامی باشد و فهم آن را آشکار سازد و قدرت مواجهه با روان‌شناسی جدید را به محک آزمون بگذارد. اهداف این پژوهش، فهم مبانی نظری و فلسفی رویکرد روان‌شناسی مثبت‌گرا، شناسایی و فهم اصول روان‌شناسی مثبت‌گرا، استخراج و فهم مبانی نظری و مضامین فلسفی دعای «مكارم‌الاخلاق»، فهم اصول روان‌شناسی مستخرج از دعای مزبور، بررسی و فهم شباهت‌ها و تفاوت‌های مبانی فلسفی روان‌شناسی مثبت‌گرا و دعای «مكارم‌الاخلاق» است. روش تحقيق در این پژوهش، استفاده از رویکرد توصیفی ـ تفسیری است. در روش هرمنوتیک، که خود نوعی پژوهش کیفی محسوب می‌شود، محقق از سطح توصیف داده‌ها فراتر می‌رود و درجاتی از تفسیر را انجام می‌دهد.


کلیدواژه‌ها: رویکرد، روان‌شناسی، مثبت‌گرا، مكارم‌الاخلاق.