فرعونيت؛ بازداشتن از انديشيدن در مسائل عميق
سخنان علامه مصباح یزدی
يكي از هنرهاي امام راحل كه ريشه در بينش و حركت توحيدي او دارد، استفاده از واژگان قرآني در عرصة سياست و اجتماع است، يكي از آن واژگان واژة استكبار است، واژه‌اي چون بسياري ديگر از واژگان قرآني كه اين روزها برخي به دنبال معادل‌سازي براي آن، يا استفاده از واژگان غربي بجاي آن، به منظور محو ادبيات اسلامي و انقلابي امام راحل هستند؛ چرا كه به خوبي مي‌دانند، اين واژه بار معنايي خاصي دارد و ديگر واژگان قرآني چون استضعاف و حتي افراد و شاخص‌هاي طبقات اجتماعي و گروه‌هاي اجتماعي ديگر را به ذهن متبادر مي سازد، و بيانگر نوعي بينش و جهان‌بيني خاص است. كافي است به سخنراني‌هاي سياسي و حتي به اصطلاح مذهبي برخي از روحانيون و معممين پشيمان شده از مسير نوراني امام راحل(ره) و مقام معظم رهبري نگاه كنيم تا بدانيم كه چرا اينان از چنين واژگاني دوري مي‌كنند. علامه مصباح يزدي(حفظه‌الله) از شاگردان مكتب امام راحل(ره) و از ياران صديق مقام معظم رهبري هستند كه با تسلط بر مكاتب سياسي دنيا و آشنايي با واژگان آنها در عرصه سياست و اجتماع، در تبيين مكاتب، جريان‌ها، رخدادها و برخورد با پديده‌هاي به اصطلاح نوظهور از واژگان قرآني استفاده مي‌كنند. آنچه پيش روي شماست بخش‌هايي از چند درس اخلاق معظم له است که شب‌هاي پنجشنبه در دفتر مقام معظم رهبري در قم ايراد کرده‌اند. با تأمل و تدبر در اين سخنان مي‌توان دريافت كه هنر امام و شاگردان ممتاز او در استخدام واژگان قرآني در عرصه سياست و اجتماع بيانگر چه نوع جهان‌بيني است، و به چه دليل برخي در صدد محو ادبيات قرآني از عرصه سياست و اجتماع هستند.
