فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

مقايسة احساس تنهايي و احساس معنا در زندگي سالمندان با سطوح نگرش مذهبي متفاوت

سال پنجم، شماره چهارم، زمستان 1391، ص 41 _ 52


Ravanshenasi-va ـ Din, Vol.5. No.4, Winter 2013


اليكا پيمانفر* / مهناز علي اكبري دهكردي** / طيبه محتشمي***


چكيده


اين پژوهش با هدف بررسي نقش نگرش مذهبي در احساس تنهايي و احساس معنا در زندگي سالمندان انجام شد. 221 نفر از سالمندان به پرسش نامة نگرش مذهبي خداياري فرد و همكاران، پرسش نامة احساس تنهايي راسل و پرسش نامة معنا بخش بودن صالحي پاسخ دادند. نتايجي كه از روش تحليل واريانس چند متغيري و روش پيگيري شفه به دست آمد، نشان داد كه هرچه سالمندان در سطح قوي تر نگرش مذهبي قرار داشته باشند، احساس معنا در زندگي در آنها نيز بيشتر است (05/0 p< ). همچنين سالمنداني كه در سطح نگرش مذهبي قوي قرار دارند، كمتر از سالمنداني كه سطوح نگرش مذهبي ضعيف و متوسط دارند، احساس تنهايي مي كنند. نگرش مذهبي، يك عامل پيشگيري كننده جهت كاهش مشكلات سالمندان به شمار مي رود و بر  اين اساس، مسئولان مربوط مي توانند با برنامه ريزي هاي مناسب، به تقويت باورهاي مذهبي سالمندان بپردازند و زمينه هاي لازم جهت شركت در فعاليت هاي مذهبي را براي سالمندان فراهم كنند؛ كه  اين موارد در بهبود وضعيت روان شناختي سالمندان مي تواند بسيار مؤثر باشد.


كليدواژه ها: نگرش مذهبي، احساس تنهايي، احساس معنا، سالمندي.