فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

پاية نظري رضامندي از ديدگاه اسلام

سال پنجم، شماره چهارم، زمستان 1391، ص 85 ـ 104


Ravanshenasi-va ـ Din, Vol.5. No.4, Winter 2013


عباس پسنديده* / محمود گلزاري** / فريد براتي سده***


چكيده


هدف اين پژوهش، بررسي پاية نظري رضامندي از ديدگاه اسلام است. در اين بررسي، از روش تحليل محتوا و فهم روان شناختي متون اسلامي استفاده شده است. رويكرد نخست روان شناسي به رضامندي، بر پاية لذت و پرهيز از درد بوده است. سپس با آشكار شدن نقاط ضعف آن، رويكرد مبتني بر سعادت، شناخت و فضايل دروني، جاي گزين آن شد. يافتة اين بررسي نشان مي دهد كه پاية نظري رضامندي از ديدگاه اسلام، «خيرباوري» است. اين، از سويي مبتني بر اين واقعيت خداشناختي است كه همة امور به «تقدير» خداوند رقم مي خورد و همة تقديرهاي او «خير» است؛ و از سوي ديگر، مبتني بر اين رفتار انساني است كه اگر انسان به آن واقعيت خداشناختي باور پيدا كند، به رضامندي دست خواهد يافت. نتيجه اينكه براي رسيدن به رضامندي، بايد باور به خير بودن تقدير را به وجود آورد.


كليدواژه ها: رضامندي، لذت، سعادت، تقدير، خيرباوري، خير مقدر، خير مؤثر.