فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

رابطه بهزيستي معنوي و اميدواري با رضايت از زندگي در سالمندان

سال هفتم، شماره اول، پياپي 25، بهار 1393


ابولقاسم یعقوبی / دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلی‌سینا همدان                                            yaghobi41@yahoo.com


حسین محققی / استادیار گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلی‌سینا همدان                                                                           


فریبا منظمی‌تبار / دانشجوي دكترا گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلي سينا همدان                   fmonazamitabar@yahoo.com


دريافت: 24/5/1392 ـ پذيرش: 20/10/1392



چکيده


هدف این پژوهش شناسايي رابطه بهزيستي معنوي و اميدواري با رضايت از زندگي در سالمندان مي‌باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است و 85 نفر (46 مرد و 39 زن) از ساكنان خانة سالمندان همدان و ملاير انتخاب و به پرسش‌نامه‌هاي بهزيستي معنوي، اميدواري، و رضايت از زندگي پاسخ دادند. تحليل نتايج با استفاده از ضریب همبستگي پيرسون، آزمون t مستقل، و تحليل رگرسيون صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین بهزيستي معنوي (65/0=r) و اميدواري (45/0=r)، با رضایت از زندگی رابطه معنادار وجود داشت (01/0>p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که بهزیستی معنوی و امیدواری قادرند كه 40 درصد از واریانس رضایت از زندگی سالمندان را تبیین کنند. در متغیر‌های اميدواري (03/2=t، 05/0>p) و رضایت از زندگی میانگین مردان بیشتر از زنان و در سایر خرده‌مقیاس‌ها بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. نتایج نهايي نشان مي‌دهد كه بین بهزیستی معنوی و امیدواری با رضایت از زندگی در سالمندان رابطه معنادار مثبت وجود دارد. این دو متغیر سهم قابل‌توجهی از واریانس رضایت از زندگی را تبیین مي‌کنند.


کلیدواژه‌ها: رضایت از زندگی، بهزیستی معنوی، امیدواری،.