فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

رابطه بين بهزيستي معنوي و اميد با رضايت از زندگي در سالمندان

سال هفتم، شماره چهارم، پياپي 28، زمستان 1393


نادر حاجلو / دانشیار گروه روان شناسي دانشگاه محقق اردبيلي                                          hajloo53@uma.ac.ir


عيسي جعفري / استاديار گروه روان شناسي پيام نور آستارا                                                esa_jafary@yahoo.com


دريافت: 01/05/1392- پذيرش: 25/09/1392



چكيده


هدف اين پژوهش، شناسايي ارتباط بهزيستي معنوي و اميد با رضايت از زندگي در سالمندان بود. روش اين پژوهش، توصيفي – همبستگي و جامعه آماري آن کليه سالمندان شهرستان اردبيل بود. داده هاي تحقيق از 100 سالمند که با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند، جمع آوري گرديد. براي جمع آوري اطلاعات از پرسش نامه هاي بهزيستي معنوي، اميد و رضايت از زندگي استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون چندگانه استاندارد و رگرسيون چندگانه سلسله  مراتبي مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد که بين بهزيستي مذهبي و اميد؛ بين بهزيستي مذهبي و رضايت از زندگي؛ بهزيستي وجودي و اميد؛ بهزيستي وجودي و رضايت از زندگي و اميد و رضايت از زندگي رابطه مثبت معنا دار وجود دارد. همچنين معلوم شد که رضايت از زندگي سالمندان توسط متغيرهاي بهزيستي معنوي و اميد به خوبي قابل پيش بيني است. سهم اين متغيرها در پيش بيني رضايت از زندگي سالمندان حتي با كنترل جنسيت، سن، و تحصيلات آنها، قابل توجه است.


كليد واژه ها: بهزيستي معنوي، اميد، رضايت از زندگي، سالمند.