فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

آزارگري و مبارزه با آن از ديدگاه دين اسلام و روان شناسي


سال هشتم، شماره دوم، پياپي 30، تابستان 1394


محمد علی قاسمی نژاد / دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران


                                                                                                                  mohamad_psy25@yahoo.com


نادر حاجلو / دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی، گروه روان شناسی، اردبیل، ایران


سروین انصار حسین / دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران


دريافت: 20/8/1393 ـ پذيرش: 27/1/1394



چکيده


هدف اين پژوهش، بررسي پديده آزارگری و مبارزه با آن از نظر روان شناسي و اسلام بود. بدين منظور، منابع روان شناختي و ديني مرتبط با اين موضوع مورد بررسي قرار گرفت. روش پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي بود كه با بررسي متون ديني و روان شناسي، ارتباط اين مفاهيم بررسي شد. نتايج نشان داد که در دين اسلام و روان شناسي، به انواع آزارگری ها (مانند مسخره کردن، فحش دادن، عيب جويي کردن، غيبت کردن، تحقير کردن و کتک کاري هاي فيزيکي) پرداخته شده و به تأثيرات مخرب آن اشاره شده است. با تأمل در متون ديني، برنامه هاي خاصي براي مبارزه با آزارگری ارائه شده است. از جمله اين برنامه ها، تقويت رفتارهاي جرأت مندانه، آگاهي دادن افراد از پيامدهاي رفتارهاي خود، از بين بردن زمينه هاي تمسخر، واکنش مستقيم، و قطع رابطه با اين افراد مي باشند. بنابراين، لازم است برنامه اي براي مقابله با آزارگری با استفاده از رهنمودهاي قرآني و اسلامي در قالب داستان، رهنمودها و با نگرشي روان شناسانه براي اقدامات پيشگيرانه و متناسب با فرهنگ ما تدوين گردد.


کليدواژه ها: زورگويي، آزارگری، اسلام، روان شناسي.