فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

تأثير اميددرمانگري اسلامي بر بهزيستي فاعلي افراد مبتلا به مالتيپل اسكلروسيس و مقايسه آن با اميددرمانگري مبتني بر نظريه اسنايدر


سال نهم، شماره سوم، پياپي 35، پاييز 1395


مبين صالحي/ دانشجوي دکتري روان شناسي عمومي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه           mobinsalehi@yahoo.com


مسعود جان بزرگي/ دانشيار گروه روان شناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه


سيد کاظم رسول زاده طباطبايي/ دانشيار گروه روان شناسي دانشگاه تربيت مدرس


دريافت: 16/12/1394 ـ پذيرش: 7/5/1395



چکيده


هدف این پژوهش، بررسی تأثیر امیددرمانگری اسلامی بر بهزیستی فاعلی زنان مبتلا به ام اس و مقایسه تأثیر آن، با امیددرمانگری اسنایدر بود. برای مقایسه دو سبک درمان، پژوهش  آزمایشی سه گروهی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری به کار گرفته شد: گروه آزمایش امیددرمانگری اسلامی؛ گروه آزمایش امیددرمانگری اسنایدر؛ گروه گواه. جامعه آماری افراد مبتلا به ام اس در انجمن ام اس قم بودند. تعداد شرکت کنندگان هر گروه 12 نفر بود و مداخله در 8 جلسه هفتگی 120 دقیقه ای صورت گرفت. متغیر وابسته بهزیستی فاعلی بود که با استفاده از دو مقیاس شادکامی و رضایت از زندگی، در سه مرحله بررسی گردید. تحلیل آماری نشان داد که هر دو روش درمانی، به طور معنادار (05/0 >P ) بهزیستی فاعلی بیماران مبتلا به ام اس را افزایش داده اند، اما تفاوت معناداری میان دو روش درمانگری یافت نشد. نتایج این پژوهش نشان داد که با استفاده از امیددرمانگری اسلامی، می توان نتایجی قابل مقایسه با امیددرمانگری اسنایدر انتظار داشت.


کلیدواژه ها: امید، امیددرمانگری اسلامی، امیددرمانگری اسنایدر، بهزیستی فاعلی، مالتیپل اسکلروسیس.