فصل نامه علمی - پژوهشی
فصل نامه علمی - پژوهشی روان شناسي و دين

بایگانی نشریه

تأثير آموزش تفكر مبتني بر مثبت‌نگري بر عمل به باورهاي ديني و خودكنترلي

سال سيزدهم، شماره اول، پياپي 49، بهار 1399



عزت‌اله قدم‌پور / دانشيار گروه روان‌شناسی دانشگاه لرستان    Yahoo.com@eghadaampour

زهرا خلیلی گشنیگانی / دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی دانشگاه لرستان    Khalili.zahra75@gmail.com

کبری عالی‌پور / دانشجوی دكتري روان‌شناسی تربیتی دانشگاه لرستان    Kobraalipor370@gmail.com

دريافت: 20/12/1395 ـ پذيرش: 02/05/1396



چکیده

هدف اين پژوهش، بررسی تأثیر آموزش تفکر مبتنی بر مثبت‌نگری بر عمل به باورهای دینی و خودکنترلی در سوء مصرف‌کنندگان مواد بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعة آماری شامل افراد مبتلا به سوء‌مصرف مواد مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ترک اعتیاد شهر خرم‌آباد در تابستان 1395 بود. نمونة آماری شامل سي نفر از معتادان بود که پس از گذراندن موفق دورة سم‌زدایی، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پس از آن به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های عمل به باورهای دینی معبد و خودکنترلی تانجی بود. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیره) تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش تفکر مبتنی بر مثبت‌نگری باعث افزایش عمل به باورهای دینی و خودکنترلی در افراد معتاد شد (001/0>P). بنابراین، توجه به مثبت‌نگری در افزایش عمل به باورهای دینی و خودکنترلی در معتادان یکی از ضرورت‌های پژوهش در زمینة بهبود آنان محسوب می‌شود و برگزاری دوره‌هایی در این زمینه در مراکز ترک اعتیاد توصیه می‌شود.

کلیدواژه‌ها: تفکر مبتنی بر مثبت‌نگري، خودکنترلی، عمل به باورهای دینی، سوء‌مصرف‌کنندگان مواد.