اخلاق دانشجويي در اسلام

سال ششم، شماره اول، پياپي 17، بهار و تابستان 1394


مريم الهياري نژاد / دانشجوي دكتري علوم قرآن و حديث دانشگاه اصفهان     allahyarinejhad@gmail.com



چكيده


بنا بر آية دوم سورة جمعه علم آموزي يکي از اهداف بعثت پيامبر اکرم صله الله علیه و آله وسلم است. ضرورت يادگيري علم، ضرورتي مطلق، فرازماني و فرامكاني است. اخلاق و علم از نگاه اسلامي، رابطه اي عميق و ناگسستني با هم دارند. ضرورت اخلاق دانشجويي آنجايي است كه اخلاق گريزي، تأثير ژرف بر تخريب مباني اخلاقي جامعه و دور شدن جامعه از مسير ديني خود دارد. اسلامي شدن دانشگاه ها، نيز در گرو اخلاقي بودن آنهاست. در آموزه هاي ديني نيز براي دانشجوي مسلمان در حوزه هاي حرفه اي و عمومي، اخلاقيات ويژه اي مانند بزرگداشت مقام استاد و رعايت ادب، آداب پرسش، مطالعة پيگير، انجام مذاکرات علمي و عمل به علم و... مطرح شده است؛ تهاجم فرهنگي و توجه يک جانبه به آموزش و کم صبري دانشجو از جمله موانع رشد اخلاق دانشجويي در دانشگاه ها هستند. رعايت اصول اخلاقي دانشجويي، نقش مهمي در انسجام و اتحاد جامعة بشري، امنيت اجتماعي، گسترش دين الهي و توليد دانش و تحقيقات علمي ايفا مي کند. در اين مقاله از روش کتابخانه اي استفاده شده است.


کليدواژه ها: اخلاق، استاد، دانشجو، اخلاق دانشجويي، آموزه هاي ديني.