هدف الهی از آفرینش انسان این است که از موجودات پستی مانند خاک، گیاه و اسپرم ها، موجودی پدید آورد که شعور، فهم، اراده و عشق به خدا داشته باشد؛ آیا در این اصل که انسانی به وجود آید، جای شک
وجود دارد که بگوییم مطلوب است یا مطلوب نیست؟... اگر انسان موحد و خداشناس شد، بین این انسان و انسانی که مانند حیوانات زندگی میکند، فاصله زیادی وجود دارد. اگر خاک پستی به چنین کمالی برسد که گوینده لااله الاالله و خداشناس باشد، آیا می توان درباره مطلوبیتش شک کرد؟ ..در مجموع باید گفت هیچ دلیلی نداریم که افزایش جمعیت فی حدنفسه چیز نامطلوبی است؛ زیرا هم فطرت انسان طالب فرزند بیشتر است و هم دلایل فلسفی و مذهبی این مطلب را تأیید می کند.